wymowa spółgłoski sz jako ś, rzadziej ż – ź, np. śnurek – sznurek, pośli – poszli, ziaba – żaba; termin używany też, zwłaszcza w pracach starszych, na określenie sziakania (jabłonkowania), czyli wymowy spółgłosek sz, ż, cz, dż i ś, ź, ć, dźjako zmiękczonych dziąsłowych sz’, ż’, cz’, dż’; dziś dąży się do rozróżnienia sziakania i siakania (używa się go w pracach nowszych w pierwszym podanym wyżej znaczeniu)
