historyczny proces przejścia prasłowiańskich samogłosek przednich ě (tzw. jać), e i ę przed spółgłoskami przedniojęzykowo-zębowymi twardymi (s, z, t, d, n, r, ł) w ’a, ’o, ’ą, który spowodował powstanie oboczności e : a(kwiat : kwiecie), e : o (wiozę : wieziesz), ę : ą (zatartą przez późniejszy rozwój nosówek)
