wymowa spółgłosek cz, sz, ż, dż jako c, s, z, dz, np. sceko – szczeka, cegosi – czegoś, posed – poszedł, pozycy – pożyczy, która polega na uproszczeniu podobnych do siebie trzech szeregów spółgłosek sz, ż, cz, dz; s, z, c, dz; ś, ź, ć, dź do dwóch: s, z, c, dz; ś, ź, ć, dź (sz, ż, cz, dz > s, z, c, dz); to bardzo ważna cecha dialektalna, dzieląca dialekty polskie na mazurzące i niemazurzące, jedno z dwóch podstawowych kryteriów podziału na dialekty
