poprzedzanie samogłosek tylnych o i u niezgłoskotwórczym u (słyszymy jako ł), czyli wymowa ło, łu, np. łOdydź, łobuzie, łod młojej łOlyńki (w zapisie ł pochodzące z labializacji występuje w indeksie górnym ło, łu w celu odróżnienia go od ł etymologicznego, czyli właściwego polszczyźnie ogólnej)
