zachowanie pierwotnej samogłoski i w dawnych prasłowiańskich połączeniach *szi, *żi, *czi, *dż (w zapisie fonetycznym *ši, *ži, *či, *ǯi), które potem uległy mazurzeniu, i są wymawiane jako si, zi, ci, dzi, ale bez miękkości poprzedzającej spółgłoski, np. c-isty – czysty
